Michael Peinkofer, geboren in 1969, was deze week in Nederland om zijn nieuwe boek De Tovenaar te promoten. Lekkerlezen.net heeft deze kans aangegrepen om deze succesvolle auteur het hemd van het lijf te vragen.

Peinkofer vertelt enthousiast over het schrijverschap, een vak dat hij al ambieert sinds hij in de lagere klassen van school zat: "Zoals bij zoveel van mijn mede-schrijvers kwam mijn enthousiasme voor het fantasy genre voort uit 'Star Wars', een enthousiasme dat nooit is weggeëbt."

Peinkofer ziet zichzelf als schrijver, maar meer nog als verhalenverteller: "Ik wilde altijd verhalen vertellen, mensen entertainen. Ongeacht met welk medium. Nadat ik in München Middeleeuwse Geschiedenis, Communicatiewetenschappen en Duitse Literatuurwetenschappen, begon ik als freelance schrijver voor een aantal film magazines. Tegelijk begon ik ook verhalen te publiceren. De eerste roman op mijn naam kwam uit in 2004. Sindsdien ben ik voltijd schrijver. Met heel veel plezier, trouwens."

Zoals al blijkt uit zijn studiekeuze is Peinkofer iemand met veel interesses. Hij is dol op bioscoop en films, houdt enorm van sporten als skiën, zwemmen, hiking en rotsklimmen (een sport die hij veel kan beoefenen in zijn woongebied in het zuiden van Beieren). Maar al die interesses houden hem niet weg van zijn familie: "Ik heb een vrouw en een kleine dochter en ik besteed echt zoveel mogelijk tijd samen met hen."

De combinatie van studies die Peinkofer volgde lijkt perfect te passen op het soort verhalen dat hij schrijft. Ik vraag hem dan ook de voor de hand liggende vraag: Was dit een vooropgezet plan? Op welk moment begon Peinkofer bewust te werken naar het schrijverschap?

"Heel vroeg, dat is waar. Maar bizar genoeg, bij mijn studiekeuze was dit niet wat ik in het achterhoofd zat. Het is meer een gelukkig toeval. Toendertijd streefde ik eigenlijk naareen carriére als journalist. Maar je hebt gelijk: het is een ideale combinatie voor iemand die fantasy schrijft."

De laatste zin gaat vergezeld van een brede glimlach.

Iets wat erg opviel bij het lezen van Peinkofers boeken (Terugkeer van de Orks en De Tovenaar) is dat ze duidelijk geïnspireerd lijken door "In de Ban van de Ring" van J.R.R. Tolkien. In "De terugkeer van de Orks" geeft Peinkofer hier echter een hele eigen draai aan. In tegenstelling tot wat in het genre gangbaar is, beschrijft hij dat boek geheel vanuit het perspectief van de Orks, en niet uit dat van de "Goeden", zoals de Elfen en Mensen.

“Inderdaad. Het lijk me interessant om het verhaal eens te vertellen vanuit het perspectief van de bad guys. Bovendien wilde ik mijn fantasy wereld een komische noot meegeven – en dat lukt het beste als je de slechterikken gebruikt.”

Daarin is Peinkofer inderdaad geslaagd. Maar wat vooral bijzonder was: de Orks roepen op een gegeven moment zelfs een soort van sympathie op. "Het is natuurlijk het doel van de schrijver om de lezer personages voor te schotelen waarin deze zich kan herkennen. Maar aan de andere kant is het natuurlijk riskant om de slechterikken als helden neer te zetten. Ik bedoel maar: de Orks doen echt smerige dingen en je wilt écht niet dat je lezer zich daarmee identificeert. Daarom heb ik een kleine humoristische twist toegevoegd die de nodige afstand creeërde."

Kenners van het fantasy genre kunnen zonder al te veel moeite oplepelen welke boodschappen in een bepaald boek zitten. Het eerder aangehaalde werk van Tolkien, bijvoorbeeld, is veelvuldig geanalyseerd. 'De Gouw', waar de Hobbits woonden zou een geromantiseerd beeld zijn van de regio waar hij zelf opgroeide en ook het feit dat Mordor in het Oosten ligt en alleen kan worden verslagen door een onwaarschijnlijke alliantie heeft, volgens kenners, een diepere betekenis. Het zou een waarschuwing zijn voor de opkomst van de Sovjet Unie, dat een net zo een groot gevaar zou kunnen worden als Nazi-Duitsland was. Stopt Peinkofer ook van dat soort 'diepere boodschappen' in zijn boeken?

"Ik denk dat fantasy tot op zekere hoogte een reflectie is van ons eigen heden. Balbok en Rammar, mijn twee Ork-helden, begrijpen de Mens vaak niet, wat mij de mogelijkheid biedt om er wat sociale kritiek in te stopppen. Dus dat is inderdaad een soort subcontext die je erin kunt lezen."

We vragen Peinkofer om zijn boeken "De Terugkeer van de Orks" en "De Tovenaar" kort te omschrijven: "Je moet het zien als twee grote sagaâ's die het verhaal van twee verschillende avonturen vertellen, elk vanuit een bepaald perspectief. Maar de twee saga's zijn nauw met elkaar verweven, aangezien ze zich in dezelfde wereld afspelen. De 'Orks'-trilogie heeft wat meer actie. Het is een vlotgeschreven heldenverhaal in een fantasy setting. De Tovenaars geven meer diepte aan de personages. Ze gaan over liefde, haat en vriendschap, op een Shakespeariaanse wijze.

We vragen hem hoe het voelde om zijn eerste boek gepubliceerd te zien: "Aangezien het boek het resultaat was van een erg lang en soms uitputtend proces, gaf het echt veel voldoening. Het moment waarop je 'je eigen boek' voor het eerst in je handen houdt, is iets dat je nooit meer vergeet!"

Het nieuwe boek van Peinkofer, "De Tovenaar" speelt dus in dezelfde wereld als "De terugkeer van de Orks". Hierdoor kan Peinkofer in de boeken putten uit een gedeelde bron. Zo wordt in "De terugkeer van de Orks", dat het eerste deel is van een trilogie, verteld over de Profetie die is uitgesproken door iemand die in "De Tovenaar" wordt geïntroduceerd. De Profetie komt in dat boek echter nog niet naar voren. Dit komt ongetwijfeld omdat "De Tovenaar" het eerste deel is van een andere trilogie.

De Orks-trilogie is in het Duits reeds uitgekomen. Peinkofer spreekt de hoop uit dat deze ook in het Nederlands vertaald wordt. In "De Tovenaa" serie is in Duitsland nu het tweede deel "De Tovenaars: De eerste strijd" verschenen. Het derde deel zit in de pen. "De zes boeken zullen samen het hele verhaal vertellen van de Tweede Grote Oorlog en de opkomst en ondergang van het Elfenrijk".

Opvallend hierbij is dat Peinkofer eerst de latere avonturen heeft beschreven en pas daarna de voorafgaande voorvallen beschrijft. Dit was ook zo gepland: "Het is een grote uitdaging voor een schrijver om a-chronologisch te schrijven en zo te beschrijven waarom de dingen zijn zoals Balbok en Rammar ze in latere jaren aantreffen. Voor de lezer heeft het iets Hitchcockesque elementen in zich, omdat je weet wát er gaat gebeuren, maar niet hoe en wanneer."

Behalve de hierboven besproken titels heeft Peinkofer nog veel meer geschreven. Wat onderzoek op het net leert ons dat Peinkofer ruim 180 boeken heeft geschreven, onder diverse namen. Hoe krijgt iemand het voor elkaar om zó veel te schrijven? En waarom niet alles onder eigen naam?

Peinkofer lacht: "Met heel veel discipline en inspiratie. Maar ik moet zeggen dat die boeken, vooral misdaad en science-fiction nogal kort waren. Dus het is niet zo dat ik 180 boeken zoals "De Tovenaar" heb geschreven". Over het pseudoniem: "Dat is veelal de keuze van de uitgever. Series hebben vaak geen enkele verwijzing naar de auteur."

Toekomstige boeken

Nu Nederland kennis heeft mogen maken met de eerste delen van Peinkofers trilogiën willen we natuurlijk graag weten wat de toekomst brengt. "In de volgende Orks-boeken volgen we Balbok en Rammar op een nieuw avontuur dat hen naar Anar voert. Anar is een zeer afgelegen gebied in Aardwereld, waar een nieuwe bedreiging opkomt. In het vervolg van "De Tovenaar" gaat het verhaal van Granock, Aldur en Allanah verder. En ik kan je zeggen: het is nogal dramatisch.

Tenslotte: waarom zou iemand Peinkofer moeten lezen: "Nou, omdat het heerlijk vlot entertainment biedt, met een extra stukje voor iemand die graag doordenkt."

Prijsvraag:

Wil je een gesigneerd exemplaar ontvangen van "De Tovenaar"? Beantwoord dan de volgende vraag en stuur je antwoord (voor 31 maart 2010) in per mail naar redactie(apenstaartje)lekkerlezen.net:

In "De terugkeer van de Orks" moeten Balbok en Rammar voor een magiër ergens een "kaart" ophalen. Hoe heet de plaats waar ze deze "kaart" kunnen vinden?

Lees "Terugkeer van de Orks" en "De Tovenaar" zelf: