Op 6 september verschijnt het boek "Meisje van de Slijterij", geschreven door Petra de Boevere, op twitter bekend als @slijterijmeisje. En bekend is ze, ze is een van de grote namen in Neerlands Twitterverse. Tijd dus dat ze haar ideeën over Social Media in een boek neerzet.

Hieronder een fragment uit haar boek. Een fragment dat ik heb gekozen omdat we toendertijd lijnrecht tegenover elkaar stonden in de manier waarop we de Kersttoespraak interpreteerden.

Veel leesplezier

Durf te delen

Landgenoten

"Tegenwoordig zijn uw buren misschien vreemden, maar kunnen uw naasten zich vele duizenden kilometers verderop bevinden. Dankzij de techniek kunt u anno 2010 eenvoudig contact onderhouden met uw naasten. Grootouders zien en spreken hun kleinkinderen in verre landen. Je spreekt elkaar soms elke dag. Mensen communiceren via snelle, korte boodschapjes. Onze samenleving wordt steeds socialer. Mensen leven mee met virtuele naasten die aan ernstige ziektes lijden of sterven. Mensen helpen elkaar, zijn bereid kennis te delen en samen bereikt u meer.

De moderne technische mogelijkheden maken de wereld en Nederland, mooier. Afstanden vervagen en virtuele contacten zijn complementair geworden aan die in de fysieke wereld. U hebt zich aangepast aan de techniek. U hebt niet minder contact, maar juist meer. U leert andere mensen online kennen en diept die contacten uit in de fysieke wereld. U verschijnt op de uitvaart van mensen van wie hun burendachten dat ze geen vrienden hadden, maar die hadden ze dus wel. Ik constateer nog wel een diepe kloof tussen de gedigitaliseerden en de steeds kleinere groep die dat niet is. Daar moeten wij met zijn allen aan werken."

Dit was niet de kerstboodschap van de koningin op 25 december 2009. Die zag er juist heel anders uit. Ik ben zo vrij geweest enkele passages voor haar volgende kerstboodschap te schrijven. Haar woorden met kerst 2009 waren namelijk: "In deze tijd van mondialisering zijn snelheden vergroot en afstanden verkleind. Technische vooruitgang en individualisering hebben de mens onafhankelijker en afstandelijker gemaakt. Tegenwoordig zijn zelfs buren soms vreemden. Je spreekt elkaar zonder gesprek, je kijkt naar elkaar zonder de ander te zien. Mensen communiceren via snelle, korte boodschapjes.
Onze samenleving wordt steeds individualistischer. Persoonlijke vrijheid is los komen te staan van verbondenheid met de gemeenschap. De moderne technische mogelijkheden lijken mensen wel dichter bij elkaar te brengen maar ze blijven op veilige afstand, schuilgaand achter hun schermen. Wij kunnen nu spreken zonder tevoorschijn te komen, zonder zelf gezien te worden, anoniem. Domweg, grofweg emoties uiten is makkelijk geworden. Op spreken zonder respect wordt niemand meer afgerekend. Niet het vreemd zijn maakt de ander agressief, maar agressiviteit maakt de ander tot vreemde"

Deze kerstboodschap, waar ik me totaal niet in kon vinden, inspireerde me tot het schrijven van een brief aan Hare Majesteit, waarin ik haar probeerde uit te leggen dat de wereld juist mooier werd dankzij de technologische ontwikkelingen. Ik had de indruk dat Hare Majesteit de wereld
van 2010 niet meer begrijpt. Internet is in de jaren steeds volwassener geworden en social media maken mensen naar mijn mening ook echt socialer. Natuurlijk is het nog steeds mogelijk om anoniem van alles te roepen op internet, maar anoniem roepen wordt wel steeds minder serieus genomen.

Een mening heeft pas waarde als je ook weet van wie die mening afkomstig is. En anders is er ook altijd nog het kruisje rechtsboven, zoals er ook een knop op je tv zit: Doe Maar zong het al in de jaren tachtig, je hoeft niet alles te lezen. Alles is een keuze.

De brief die ik terugkreeg van het Koninklijk Huis, waarin gemeld werd dat de koningin kennis genomen had van mijn opmerkingen, was nog met een typemachine getypt op prachtig papier. Misschien is het kabinet van de koningin wel de laatst overgebleven organisatie met een echte typekamer met ratelende typemachines. En ook dat heeft zijn charme.

Durf te delen

Je had dit boek waarschijnlijk niet gekocht als je niet nieuwsgierig was naar de mogelijkheden van nieuwe media en Web 2.0. Als je nog niet ingestapt bent, doe het dan nu. Maar als je denkt dat je er bent door een aantal accounts en profielen aan te maken, moet ik je helaas teleurstellen. Het is een investering. Niet van geld maar van tijd en energie waar je pas in de toekomst van kunt gaan profiteren, zowel
zakelijk als privé. Delen betekent niet alleen halen maar vooral brengen. Als het je lukt toegevoegde waarde te brengen, krijg je die uiteindelijk
ook terug. Ik noem het de gunfactor, of de Whuffie Factor zoals Tara Hunt, die een boek met gelijknamige titel schreef, het noemt. Whuffies staan voor sociaal kapitaal en de nieuwe kapitalisten zijn volgens haar de mensen met de meeste whuffies.

Whuffies verdien je door te geven. Je geeft geen geld maar toegevoegde waarde. Geef advies als men dat vraagt, help mensen als je dat kunt,
deel je kennis en wees jezelf. Ook als het even wat minder gaat. Als je je begeeft in sociale netwerken, die altijd bestaan uit mensen, kun je je niet beperken tot een louter zakelijke houding. Dat kun je wel proberen, maar het zorgt er nooit voor dat er tussen jou en anderen een band ontstaat. Die band is namelijk cruciaal.

De huidige technieken maken het ons mogelijk om anders en sneller te communiceren, maar ze maken het ook mogelijk om met elkaar te delen en elkaar te inspireren. Er zullen altijd hordes mensen zijn die helemaal niet willen delen. Dat is ook helemaal niet erg, iedereen maakt gelukkig zijn eigen keuzes. Weet alleen wel dat als je alleen wilt zenden, social media je weinig of niets zullen brengen. Er bestaan op internet vele duizenden community's. Mensen met gelijke interesses vinden elkaar en het stelt wel degelijk allemaal iets voor. Zie het als een kroeg. Niet iedereen die aan een bar zit ligt je en je zult niet met iedereen een gesprek aanknopen. De bar op internet daarentegen is zo enorm lang dat er altijd wel mensen tussen zitten met wie je een klik hebt.

Lees "Het meisje van de Slijterij" zelf