Titel: Schoolpijn
Auteur: Daniel Pennac
Uitgeverij: Meulenhoff
ISBN: 978 90 290 8602 8

Dainel Pennac werd in 1944 geboren in Cassablanca. Na een jeugd in diverse Afrikaanse landen kwam hij in Frankrijk terecht, waar hij bekend werd als auteur van een aantal romans, jeugdboeken en essays. Een grote prestatie, vooral voor iemand die altijd de "slechtste leerling van de klas was". Zoals hij het zelf verwoord werd hij gezien als iemand met afwaswater op de plek waar zijn hersens zouden moeten zitten.

Hij was een slechte leerling en hij was zich hiervan bewust. Deze status heeft natuurlijk een enorm effect op de -toch al kwetsbare- psyche van een kind. Jarenlang ging hij van school naar school, van mislukking naar volgende frustratie. In het hele rijtje van leraren waren er een paar die dat kleine beetje extra gave en hem met de nodige moeite tot prestaties wisten te brengen. Door deze leraren wordt Pennac "gered". Hij is hier dankbaar voor en wordt zelf ook leraar.

In "Schoolpijn" lezen we hoe Pennac zich door zijn onderwijsjaren heeft moeten heenslaan. Hij is open over zijn zwakke punten en zijn angsten. Hij vertelt over de effecten die de minschattende reacties van de omgeving op zijn ego hadden, en zelfs nog steeds hebben. Hij vertelt, nee, hij geeft een passievol betoog, over hoe een leraar zijn werk zou moeten zien. Volgens Pennac moet een leraar zijn succes afmeten aan de vorderingen van de zwakste leerling, want daar valt het meest te winnen. Hij spreekt over leraren, onderwijssystemen, maar ook over de invloed van de maatschappij op de leerlingen, vroeger en nu. Ondertussen breekt hij een lans voor de leraar, die een steeds zwakkere positie lijkt te krijgen in een wereld die door commercie wordt gedomineerd.

"Schoolpijn" zou wat mij betreft verplichte leeskost moeten worden op alle middelbare scholen. Niet alleen om leraren weer een beetje het respect te brengen dat ze zouden moeten krijgen, maar vooral ook om jonge mensen met het passioneel leraarschap kennis te laten maken. Ongetwijfeld leidt dit tot een toename van het aantal studenten op lerarenopleidingen.Â

Pennac zou een voorbeeld moeten zijn voor elke (aspirant-)leraar, het soort leraar waar alle kinderen recht op zouden moeten hebben. Een absolute aanrader voor iedereen die, op welke manier dan ook, bij het onderwijs betrokken is.

Lees "Schoolpijn" zelf