|
 Titel: Groen, groener, groenst
Auteur: Vanessa Farquharson
Uitgeverij: Forum
ISBN: 978 90 492 0012 8
Vanessa Farquharson woont in Ontario (Canada) en werkt voor een lokale krant (National Post), waar ze kunst- en filmcriticus is. Hoewel dit niet zo in het boek genoemd wordt, is haar werk vast de reden dat ze "An Inconvenient Truth" van Al Gore zag. Ze is namelijk niet bepaald het type dat zich inzet voor het milieu. Ze houdt nogal van mooie kleren, exotisch eten, make up en alle andere geneugten van het moderne leven. Ze is dus eigenlijk meer "Gossip Girl" dan "Al Gore". Toch wordt ze door de film van Gore geraakt. Op de één of andere manier wil ze nu iets voor een betere wereld doen, dus stelt ze haar hoofdredacteur voor om een rubriek in de krant op te nemen met "Groene tips". De reactie van deze man is enigszins teleurstellend: "Waarom niet iets met film?", dus besluit ze het om gewoon zelf iets te beginnen. Ze claimt een domeinnaam, installeert Wordpress en klaar: ze is nu een volledig uitgeruste eco-blogger. Haar missie: het komende jaar elke dag een "groene verandering" doorvoeren. Elke dag iets verzinnen waardoor het milieu een beetje bespaart kan worden.
Een greep uit de veranderingen van de eerste maand: keukenpapier van kringlooppapier, voortaan fosfaatvrij afwasmiddel, kattenbakvulling op basis van biologisch afbreekbaar materiaal (mais), alle lichten uitdoen en voortaan kraanwater i.p.v. flesjeswater drinken. Elk kleine veranderingen, die blijkbaar toch nog best veel schrijfmateriaal opleveren. En zo gaat ze een jaar door, waarbij ze steeds meer veranderingen verzint (zo zet ze ook de koelkast helemaal uit). Vanessa begint enthousiast, maar je ziet ook hoe ze af en toe worstelt met de keuze tussen gemakzucht en groene ambities. Naarmate de tijd voortschrijdt zie je hoe al het eco-denken haar af en toe echt helemaal de oren uit komt. Daar maakt ze geen geheim van, dus je hoeft er niet voor tussen de regels door te lezen. Ze is open en eerlijk, ook over haar groene zonden (oh jee, nu heeft ze chinees afgehaald: vlees van bio-industrie, in een piepschuimen bakje) en over haar rationalisaties (ze vliegt van hot naar her, maar gelukkig laat ze bomen planten om te compenseren). Ze gaat op zoek naar andere ecologisch vriendelijke mensen, maar is wars van het echte geiten-wollen-sokken gebeuren. En ja, die tofu is milieuvriendelijk, maar af en toe moet je toch echt een biefstukje eten. Maar, ondanks het feit dat ze zich af en toe afvraagt waarom ze ooit zo stom had kunnen zijn hieraan te beginnen, zet ze voort. Elke dag verzint ze wel iets. En sommige van die dingen, zo zegt ze, zal ze waarschijnlijk na afloop van het jaar zelfs blijven doen! Tussendoor lezen we ook hoe de veranderingen haar omgeving beïnvloeden (haar ouders, haar zus, haar vrienden) en hoe ze haar werk en groene missie probeert te combineren met het vinden van Mr. Perfect. "Groen, groener, groenst" (origineel getiteld "Sleeping Naked is Green", omdat je dan je pyama niet hoeft te wassen) is een boek waar zelfs de meest fundamentalistische milieu-fanaat nog wel een handige tip uit kan halen. Het is ook een ideaal boek voor de wat normalere mensen onder ons, die hun milieu-belasting willen verminderen. Het is eveneen een perfect boek voor iedereen die de milieubeweging belachelijk vindt en hier eens goed over wil gaan lachen. Want Farquharson heeft een schrijfstijl die echt iedereen aanspreekt: positief,informatief, eerlijk, open, kwetsbaar en gelardeerd met een heerlijk sausje van de droge humor waar de Britten zo bekend om staan. Alles bij elkaar één van de beste "groene" boeken die ik ooit heb mogen lezen. Idealisme en cynisme, samengevoegd in het ideale literaire recept.
Lees "Groen, groener, groenst" zelf
Groen, groener, groenst
Farquharson, V
|
Boeken (non-fictie) 
