Titel: De Getekende
Auteur: Peter V. Brett
Uitgeverij: Boekerij
ISBN: 978 90 225 5344 2

De wereld is een vijandige plek. Vooral 's nachts, wanneer de demonen uit de grond oprijzen en op jacht gaan. Een jacht waarbij ze het liefst mensenvlees bij elkaar verzamelen. Het enige dat de mensen 's nachts beschermt is een netwerk van oude runen, "weren", die op strategische plaatsen op woningen en muren zijn aangebracht. De eeuwenoude magie van deze "weren" is het enige dat de demonen buiten kan houden. Maar zelfs de netwerken van "weren" zijn niet waterdicht. Arlen, een 11-jarige jongen ziet de gevolgen van een niet sluitende weer, als zijn moeder door de demonen wordt gegrepen, terwijl zijn vader vanachter de weren toekijkt hoe zijn vrouw sterft. Bij Arlen knapt iets en hij besluit op reis te gaan, zoekend naar een manier om de demonen terug te pakken.

In een ander dorp wordt Leesha leerling van een "kruidenweter", een soort combinatie tussen een kruidenheks, dokter en wetenschapper. Ook zij strijdt tegen de moordlust van de demonen, door zoveel mogelijk slachtoffers te genezen.

Weer ergens anders is Rojer, wiens moeder ook slachtoffer is geworden, onder de hoede genomen door een jongleur met een drankprobleem.

Elk van deze drie verhaallijnen is briljant opgebouwd, met een diepgang die niet elke fantasyschrijver aan zijn personages geeft. Het mooie van "De Getekende" zit hem erin dat het fantasy-aspect in dit boek ondergeschikt is aan de verhaallijn. Veel fantasy boeken lijken vaak een omgekeerde aanpak te hebben: creeër een fantastische wereld en verzin er een verhaal bij. Hier is het verhaal de essentie, met de demonen (of Kernelingen) als kapstok.

Afgezien van de demonen trouwens ook geen mythische wezens. Geen trollen of orks dit keer.... ook dat is wel eens lekker in het genre.

Natuurlijk bevat ook "De Getekende" elementen die je veel in het genre aantreft. Natuurlijk is er een soort Godsdienst rondom een "Verlosser" uit het verleden en het geloof dat er opnieuw een "Verlosser" zal zijn. Maar zelfs dat relatieve standaardelement wordt overhoop gehaald. Het eind van dit boek is wat dat betreft geniaal, terwijl het ook een opening biedt voor toekomstige vervolgdelen. Vervolgdelen die een paar kanten kunnen opgaan. Zelf heb ik een hoop over toekomstige delen.

Hopelijk zal ik ook toekomstig werk van Brett kunnen lezen. In ieder geval heeft hij het met "De Getekende" voor elkaar gekregen dat hij op mijn lijstje van favoriete auteurs is terecht gekomen.

Lees "De Getekende" zelf