Titel: Aan het einde van de wereld
Auteur: Douglas Kennedy
Uitgeverij: Boekerij
ISBN: 978 90 225 5262 9

Het zit Jane Howard niet mee. Opgegroeid in een gezin waar het label "liefdevol" niet opgeplakt kan worden, zweert ze op haar dertiende verjaardag -na weer een ruzie tussen haar ouders- nooit te trouwen of kinderen te krijgen. De dag daarop is haar vader verdwenen en blijft ze achter met haar moeder, die haar dochter de schuld geeft van alles wat ooit fout is gelopen. Jane gaat zo snel ze kan van huis weg, studeert literatuur bij een professor van wie ze groot fan (en later meer is) en begint te werken. Het lijkt of ze haar leven op de rit krijgt, maar helaas, het noodlot slaat toe. Niet één keer, maar meerdere keren. Als er ergens een leven is waar de Wet van Murphy van toepassing is, dan is het wel het leven van Jane Howard.

Bij de meeste auteurs zou je het verhaal al snel aan de kant leggen, want de hoeveelheid ellende die voorbij komt is ongeloofwaardig, maar bij Kennedy is dit niet het geval. De manier waarop hij de voorvallen beschrijft, geheel vanuit het perspectief van de vrouw om wie het draait, is ongewoon klemmend. De manier waarop hij zich verplaatst in deze vrouw is beangstigend. Voor mij, iemand die niet de illusie heeft ooit te begrijpen hoe vrouwen werken, leest het boek alsof het daadwerkelijk door Jane zelf is geschreven. Het is echt zo sterk, dat ik enkele keren het boek dichtsloeg om de kaft te checken. Maar er staat toch echt een mannelijke naam vermeld als auteur.Â

Kennedy weet een sfeertje neer te zetten, waarin je letterlijk meeleeft. Niet meeleven zoals wanneer je beseft dat "je je er wel iets bij kunt voorstellen", maar écht en oprecht meeleven. Een meeleven waarin de pijn van de hoofdpersoon voelbaar is, waarin je blij wordt en vervuld van hoop wanneer de weg weer uit het dal lijkt te leiden. Een meeleven waarin je diep verdrietig en moedeloos het hoofd laat hangen als die opgaande weg toch weer de verkeerde kant uit blijkt te gaan. "Aan het einde van de wereld" is echt een onmogelijk intens boek, dat je gevoelens laat meemaken die je zelf nog nooit hebt ervaren (en hopelijk blijft dat in het echte leven zo).

Om "The Times" maar even aan te halen: "(...)zijn manier van vertellen is zo waanzinnig aangrijpend dat het begrip aangrijpend moet worden herijkt". Zo is het maar net.

Lees "Aan het einde van de wereld" zelf