Titel: Spiegellevens
Auteur: Frans Kingma
Uitgever: Meulenhoff
ISBN: 978 90 290 8543 4

Ik moet eerlijk bekennen dat ik met dit boek niet erg veel kan. Het is moeilijk te begrijpen waarover het nu precies gaat. Er zijn vier hoofdpersonages in twee verhalen, die eigenlijk toch met elkaar zijn verbonden zijn. Iets wat zich pas op de laatste bladzijden openbaart. Het gaat om geneeskunde en wetenschap, het genezen met radio-nucleotiden maar ook over het gevaar dat iemand loopt als deze aan straling is blootgesteld.

Het gaat om menselijke contacten, de relatie tussen vader en dochter, tussen man en vrouw, tussen kind en volwassenen en tussen werkgever en werknemer. De verhalen spelen zich grotendeels af in Oost-Europa, maar deels ook in Nederland.

Wat het boek vooral zo moeilijk te volgen maakt is het feit, dat het over van alles en nog wat gaat. De auteur beschrijft erg veel details. Maar vaak zijn deze details eigenlijk onbelangrijk. Hierdoor voegen ze niets toe, maar leiden ze de lezer alleen maar af van het eigenlijke verhaal.

Op deze manier raak je als lezer al snel de draad kwijt.Misschien was het ook de bedoeling van Frans Kingma om zo te schrijven. Je zou het bijna abstracte literatuur kunnen noemen. En voor iemand die tevens natuurkundige is, lijkt me zo'n soort schrijfstijl haast toepasselijk. Toch heeft Kingma met een eerder verschenen verhalenbundel "De cyclus van het mes" de ECI-prijs Schrijvers van Nu gewonnen.

Er zijn dus wel lezers, die zijn werken waarderen.

Lees "Spiegellevens" zelf